Przejdź do treści

Aurélia Blanc: Mężczyźni, którzy chcą przeciwdziałać seksizmowi, mają spore pole do popisu. I niekoniecznie muszą być aktywistami

Aurélia Blanc
Aurélia Blanc, autorka książki „Jak wychować syna na feministę”/ Mat. pras.
Podoba Ci
się ten artykuł?
Udostępnij bliskim
Najnowsze
Aleksandra Kwaśniewska zwraca się do kobiet, które wybrały bezdzietność: Zasmuca mnie poziom braku zrozumienia, z którym musicie się mierzyć
stres trening
Sposoby na stres. Oto 6 skutecznych sposobów, które ukoją twoje nerwy
Kobieta
Marianna Gierszewska o zakończeniu relacji: Urwać można metkę, nie relację
Czujesz ból w okolicach kręgosłupa lędźwiowego? Spróbuj ćwiczeń na kanapie przy ulubionym serialu
„Jak łączy pan karierę z wychowywaniem dzieci?”. Ania Kęska bierze pod lupę pytania, których mężczyźni nigdy nie usłyszą, a kobiety są nimi bombardowane
„Jak łączy pan karierę z wychowywaniem dzieci?”. Ania Kęska bierze pod lupę pytania, których mężczyźni nigdy nie usłyszą, a kobiety są nimi bombardowane

– Żyjemy w seksistowskim społeczeństwie i bez proaktywnych działań będziemy powielać te standardy, niekoniecznie zdając sobie z tego sprawę, a często nawet mimo najlepszych chęci – mówi Aurélia Blanc, autorka książki „Jak wychować syna na feministę” (Znak).

 

Marta Krupińska: Jaki jest twoim zdaniem najgorszy stereotyp dotyczący wychowywania chłopców?

Aurélia Blanc: Choćby ten, że ​​chłopcy są z natury bardziej twardzi i trudniejsi niż dziewczynki. To bardzo mocno zakorzeniony stereotyp, który na wiele sposobów wpływa na to, jak postrzegamy i edukujemy chłopców. Czasami nawet jeszcze przed ich urodzeniem z góry zakładamy, że będą bardziej aktywni, energiczni, ale też bardziej agresywni. A my będziemy bardziej usprawiedliwiać lub tolerować takie zachowania – no bo przecież to leży w ich „naturze”. Tak jak uznamy za normalne, że chłopcy hałasują bardziej niż dziewczyny (które z kolei mają być z założenia spokojniejsze). Wreszcie ten stereotyp skłania nas do myślenia, że ​​chłopcy są mniej wrażliwi, nie powinni płakać, wyrażać swoich emocji, okazywać zbyt dużej empatii wobec innych – bo to nie przystoi „prawdziwym chłopcom” czy „prawdziwym mężczyznom”.

Zaprzeczeniem tego stereotypu są mężczyźni, którzy nie wstydzą się okazywać swoich uczuć, choćby wzruszenia. Ale, jak piszesz, to nie wystarczy, tak samo jak dobre chęci i deklaracje. Co czyni mężczyznę prawdziwym feministą?

Dla mnie feminista nie tylko zdaje sobie sprawę z nierówności i niesprawiedliwości, jakich doświadczają kobiety w naszych społeczeństwach, ale też aktywnie stara się im zaradzić na własny sposób. Zatem bycie feministą oznacza przede wszystkim słuchanie kobiet, które wypowiadają się na te tematy. Obejmuje również kwestionowanie własnego zachowania, próbę zmiany niektórych nierównych praktyk, nawet jeśli jest to czasami niewygodne, na przykład poprzez aktywne uczestniczenie w pracach domowych. Ale wiąże się to również z postawą wobec innych mężczyzn, gdy przejawiają oni seksistowskie zachowania. Feminista da więc do zrozumienia przyjacielowi, że nie chce słuchać jego mizoginistycznych żartów, zwróci uwagę mężczyznom obecnym na rodzinnym posiłku, aby pomogli przy stole, zamiast czekać, aż wszystkim zajmą się kobiety, zainterweniuje u kolegi z pracy, który napastuje koleżanki po fachu. Lista jest długa, a mężczyźni, którzy chcą przeciwdziałać seksizmowi, mają naprawdę spore pole do popisu. I wcale niekoniecznie muszą być aktywistami.

Feminista da do zrozumienia przyjacielowi, że nie chce słuchać jego mizoginistycznych żartów, zwróci uwagę mężczyznom obecnym na rodzinnym posiłku, aby pomogli przy stole, zamiast czekać, aż wszystkim zajmą się kobiety, zainterweniuje, gdy kolega z pracy napastuje koleżanki po fachu

Pozostając w temacie seksistowskich zachowań:  w książce sporo piszesz o wszechobecnym „seksizmie przez zaniechanie”. Jak on się objawia i jak możemy walczyć z nim w naszym codziennym życiu?

Dla wielu osób ​​antyseksistowskie lub feministyczne wychowanie dzieci kojarzy się z ich wczesnym „formatowaniem”, podczas gdy tradycyjna edukacja wydaje im się bardziej „neutralna”. Ale chyba zapominają, że na nasze dzieci wpływa już cały szereg seksistowskich obrazów i nakazów. A nierobienie niczego w obliczu tego jest właśnie zaangażowaniem się w seksizm przez zaniechanie. Ujmując to inaczej: żyjemy w seksistowskim społeczeństwie i bez proaktywnych działań z naszej strony będziemy powielać te standardy, niekoniecznie zdając sobie z tego sprawę, a często nawet mimo najlepszych chęci. Na przykład gdy babcia uparcie daje wnukom zabawki, które są ukierunkowane płciowo (samochody dla chłopców, lalki dla dziewczynek), nie ma złych intencji: wręcz przeciwnie, w jej mniemaniu robi to dla ich dobra, ponieważ są to reprezentacje, z których jej świat został zbudowany, tak została ukształtowana. Uświadomienie sobie tego nie uwolni nas od irytacji, ale może pomóc nam spokojniej podchodzić do takich sytuacji. Osobiście uważam za wyczerpujące – i często nieproduktywne – wdawanie się w bezpośrednie dyskusje na temat seksizmu. Podobnie zamiast odrzucać podarowaną w prezencie zabawkę, którą uważamy za seksistowską, możemy ją zaakceptować, ale następnie wyjaśnić dziecku, dlaczego za nią nie przepadamy lub spróbować zrównoważyć ją, oferując mu inne… Albo w ostateczności „przypadkiem” sprawić, że zabawka niezgody zniknie.

Te ideologiczne różnice pokoleniowe objawiają się też choćby w kwestii wyznaczania granic przez dziecko. Piszesz, żeby nie zmuszać dziecka do dawania buziaka na przywitanie. Jedna sprawa, to jak to wytłumaczyć babci, żeby jej nie urazić? Ale też jak zadbać w tej sytuacji o dziecko, ale i dziecku, które może czuć się skołowane mnogością różnych komunikatów, kiedy rodzice mówią mu jedno, a od reszty rodziny słyszy coś zupełnie innego?

Od razu uspokoję: nasze dzieci nie zwariują w obliczu różnych punktów widzenia. Pod wieloma względami może istnieć rozbieżność między tym, czego uczymy je w domu, a co przekazują im inni ludzie. Chodzi o naukę życia w społeczeństwie, a dzieciom udaje się przystosować do różnych kontekstów. Nie chcemy przecież wychowywać naszych dzieci poza światem, więc wykorzystajmy te sytuacje, aby rozpocząć z nimi dialog na te tematy. Jeśli chodzi o dorosłych, zwłaszcza gdy są krewnymi, często trudniej jest przemówić im do rozsądku. Osobiście uważam, że jest to jeden z najtrudniejszych i najbardziej wyczerpujących aspektów. Na przykład w odniesieniu do wspomnianej babci możemy spróbować wytłumaczyć jej, dlaczego ważne jest, aby uczyć nasze dzieci szacunku dla własnego ciała, wyznaczania granic i zgody. Możemy też po prostu wyjaśnić, że taka zasada obowiązuje u nas w domu, a gdzie indziej mogą być inne. Szczerze mówiąc, nie jestem pewna, czy uda nam się przekonać całą rodzinę o wartości wszystkich naszych wyborów – czy to feminizmu, niestosowania kar cielesnych, czy też wielu innych rzeczy. Już sam fakt, że uszanują nasze zasady, jest często prawdziwym zwycięstwem.

Z dalszą rodziną zwykle możemy sobie poradzić. Gorzej, gdy to rodzice są nie do końca zgodni w kwestii wychowania dziecka i przekazywanych mu wzorców.

Dla wielu dzieci postać ojca jest jednym z pierwszych męskich wzorców, z którymi mogą się identyfikować. W tym sensie ojcowie ponoszą zatem realną odpowiedzialność za wychowanie swoich dzieci, a zwłaszcza chłopców! Jeśli jednak kwestia równości kończy się na słowach i deklaracjach, a w rzeczywistości podział obowiązków w domu jest nierówny, jeśli ojciec wygłasza seksistowskie uwagi, to dzieci będą je zapamiętywać i być może je powielać. Można jednak prezentować im pozytywny i egalitarny model męskości, niekoniecznie odhaczając wszystkie pola „idealnego feministy”. W przypadku współmałżonka oznacza to np. pełne zaangażowanie w codzienne życie dzieci od najmłodszego: przewijanie, karmienie, odbieranie ze żłobka, spędzanie z nimi czasu i nie tylko na zabawie. Wykonuje również niektóre prace domowe i czynności, które lubi, niezależnie od tego, czy uchodzą one za „męskie” czy „kobiece”.

A jak to wygląda w twoim domu? Jaki przykład twój partner daje waszemu synowi?

W naszym domu nie wszystko jest idealne, ale mój syn od małego obserwował, jak ojciec zmienia pieluchy i odkurza, majsterkuje i szyje, dzieląc czas z przyjaciółmi obojga płci. To nie wystarczy, by przeciwstawić się wszystkim stereotypom, ale mamy nadzieję przynajmniej pokazać mu, że sprawy nie są tak zerojedynkowe. Przede wszystkim chcielibyśmy go nauczyć, że ani płeć, ani tożsamość płciowa danej osoby, ani też jej przynależność społeczna, rasowa czy religijna, nie określają jej wartości. I że każdy może na swój własny sposób przyczynić się do uczynienia świata lepszym i bardziej sprawiedliwym miejscem.

Aurélia Blanc, autorka książki „Jak wychować syna na feministę”/ Mat. pras.

W Polsce wciąż silne są stereotypy płciowe i model toksycznej męskości, który jak piszesz jest szkodliwy i krzywdzący dla obu płci i często stanowi źródło męskiego cierpienia. A we Francji? Jakie zmiany zaobserwowałeś?

Dobrą wiadomością jest już to, że kwestia toksycznej męskości, męskich nakazów i stereotypów pojawia się jako przedmiot zbiorowej debaty i refleksji. To zupełna nowość, przed #Me Too było bardzo mało pytań o podstawy męskości. Ale przez ostatnie trzy lub cztery lata we Francji namnożyło się książek, podcastów, filmów, konferencji na te tematy – i to nie tylko w kręgach feministycznych. Kultura popularna głównego nurtu coraz częściej podejmuje kwestię męskości (dobrym przykładem jest np. film „Niezatapialni” o męskim kryzysie wieku średniego, który odniósł ogromny sukces). Nawet w literaturze dziecięcej pojawia się coraz więcej książek, które rzucają wyzwanie męskim stereotypom i oferują naszym dzieciom inne, bardziej zróżnicowane modele. Świadomość ta jest jednak wciąż bardzo świeża, a nakazy dotyczące męskości nadal stanowią regułę we wszystkich sferach społeczeństwa. Zapowiada się więc długa i ciężka walka. Ale myślę, że coraz więcej mężczyzn też chce robić coś w tym kierunku, przynajmniej dla swoich dzieci.

Ważnym tematem jest też edukacja seksualna, której de facto w Polskich szkołach nie ma. Zatem to rodzice mają za zadanie przekazać tę wiedzę dzieciom. Sami mają z tym ogromne trudności, bo ich rodzice nie rozmawiali z nimi o seksie. Jak zdjąć to ciążące nieraz od pokoleń tabu i poruszać z dziećmi tematy dotyczące różnic płciowych i zgody w seksie bez wstydu?

Uważam, że poruszanie tych tematów jest zawsze trudne dla rodziców, ponieważ bardzo niewielu z nas miało prawdziwą edukację seksualną. A potem boimy się, że powiemy za dużo, zrobimy to nie tak, jak należy, ujawnimy naszą własną intymność. Może więc zaczniemy od zaufania samym sobie? Możemy również pomyśleć o tym, co sami chcielibyśmy, aby nasi rodzice nam powiedzieli, gdy dorastaliśmy (lub przeciwnie, co wolelibyśmy, by zachowali tylko dla siebie!). Pamiętajmy też, że edukacja seksualna to nie tylko mówienie o seksualności jako takiej. To także poznawanie własnego ciała, mówienie o intymności, zgodzie. Zaczyna się od nazywania części ciała, w tym narządów płciowych, na przykład podczas kąpieli. Mówienie o tym, że masz swoje zasady, pozwala również nie robić z tego tabu i z czasem rozwijać wyjaśnienia. Jedno jest pewne: od pierwszych lat życia dzieci mają pytania na te tematy. I wydaje mi się, że zawsze należy na nie odpowiadać. Jedną z technik, która sprawdza się w przypadku najmłodszych, jest odwrócenie pytania: jak myślisz, w jaki sposób dziecko wyjdzie z macicy?  Pozwoli nam to odpowiedzieć, schodząc do ich poziomu, bez uprzedzania ich pytań. Często bardzo podstawowe, bardzo proste wyjaśnienie jest dla nich więcej niż wystarczające. Możemy też wspomagać się książkami. A jeśli chodzi o zgodę, możemy poruszać ten temat w wielu kontekstach, bez związku z seksualnością: czy zgadzamy się na obcięcie włosów przez fryzjera? Czy to oznacza, że ​​dajemy też zgodę na to, by nasza młodsza siostra ścinała nam włosy podczas snu? Zgoda i związek z ciałem odgrywają rolę w wielu aspektach życia codziennego, dlatego można do tego tematu wracać przy wielu okazjach.

Zobacz także

Podoba Ci się ten artykuł?

Tak
Nie

Powiązane tematy:

Zainteresują cię również:

Kobieta

Po raz pierwszy w historii łódzkiej Filmówki na reżyserię dostały się same kobiety

Audrey Diwan

Wielki triumf kobiet na Festiwalu Filmowym w Wenecji! Najważniejsze statuetki w kobiecych rękach

Dziewczynka

„Minęły lata, lubią mnie wszyscy, a ja mam lęki, wrzody i cysty” – pisze Lidia Szpulka w odpowiedzi na kontrowersyjny wiersz w podręcznikach dla pierwszoklasistów

Angelina Jolie

Angelina Jolie założyła konto na Instagramie, by wspierać prawa człowieka. Udostępniła poruszający list młodej Afganki

HELLO PIONIERKI: Jak Jadwiga Sikorska „po trupie profesora” pokazała, gdzie jest „miejsce dla pań” na uniwersytecie, a potem w aptekarstwie

Ludwika Włodek w Afganistanie/

Ludwika Włodek: Cykl kroków w tył i w przód starszym Afgankom jest znany, ale dziewczynom, które urodziły się w innych realiach, może być bardzo ciężko

Jak nie mówić o uchodźcach i uchodźczyniach? Wyjaśnia Mateusz Adamczyk, wykładowca z UW

Sytuacja kobiet w Kabulu

Dramatyczna sytuacja kobiet w Afganistanie. „Muszę spalić wszystko, co udało mi się osiągnąć przez 24 lata mojego życia”

Indonezyjska armia rezygnuje z "testu na dziewictwo"

Indonezyjska armia rezygnuje z „testu na dziewictwo”. Kandydatki do wojska nie będą już poddawane poniżającej praktyce

Monika Jałoszyńska apeluje, by normalizować przyznawanie się do niewiedzy

„Wiesz co? Mówienie 'nie wiem' jest okej”. Martyna Jałoszyńska o normalizacji przyznawania się do niewiedzy

Współtwórczyni szczepionki przeciw COVID-19 wyróżniona. Sarah Gilbert stała się wzorem lalki Barbie

Współtwórczyni szczepionki przeciw COVID-19 wyróżniona. Sarah Gilbert stała się wzorem lalki Barbie

Ukraińskie stewardessy zmieniają uniformy. Obcisłe spódnice i szpilki odchodzą do lamusa!

Ukraińskie stewardessy zmieniają uniformy. Obcisłe spódnice i szpilki odchodzą do lamusa!

Ewa Woydyłło-Osiatynska

„Cnotami niewieścimi jest piekło wybrukowane. Ja jednak o Polki się nie martwię” – mówi Ewa Woydyłło-Osiatyńska

„Mądra feministka wie, że seks nie uprzedmiatawia”. Maja Staśko wspólnie z psychiatrką komentują wywiad Dody o seksworkingu

FemaleSwitcher

„Brak feminatywów spycha kobiety ze społecznego krajobrazu” – uważają twórczynie projektu FemaleSwitcher

Kazimiera Bujwidowa /grafika: Joanna Zduniak

HELLO PIONIERKI: Jak Kazimiera Bujwidowa sprawdzała, czy Rydygierowi wyrosły włosy na ręce, kiedy trzy pierwsze kobiety zaczęły studia na UJ

Olivia Breen

Paraolimpijka Olivia Breen posądzona o niestosowny strój na zawodach. „Zbyt krótki i nieodpowiedni”

Priorytety doradcy Czarnka: „Kluczowe jest właściwe wychowanie kobiet, a mianowicie ugruntowanie dziewcząt do cnót niewieścich”. Kobiety odpowiadają

Kobiety

Czeszki mogą porzucić sufiks „-ova” w nazwiskach. Prezydent podpisał ustawę

Barbara Kwiecień/ fot. Edyta Bartkiewicz

„Zawsze uważałam, że muszę pracować więcej i bardziej, żeby pokazać wszystkim, jaką jestem mądrą dziewczynką” – mówi Barbara Kwiecień, założycielka manufaktury broszek House of April

Zabawki

„Stereotypowe oczekiwania dotyczące płci ograniczają potencjał dzieci” – alarmuje Magda Korczyńska, autorka bloga „Jak wychowywać dziewczynki”

strajki kobiet w Polsce

Dyskusja o aborcji w Polsce to „festiwal hipokryzji” – przekonuje Katarzyna Koczułap

Kaja Kallas nową premierką Estonii

Kaja Kallas na czele nowego rządu Estonii – jedynego kraju na świecie, który ma prezydentkę i premierkę. „Wzeszło słońce”

pranie, spodnie

„Daj to swojej kobiecie”. Napis na metce męskich spodni wywołał oburzenie we Włoszech

Najpopularniejsze

Ćwiczenia na biust. 6 sposobów na ujędrnienie i podniesienie piersi

Choroby mają zapach – wiedziałaś o tym?

Kobieta mindfulness

Mindfulness dla początkujących. Kasia Bem zdradza 5 prostych zasad uważności

Twój kręgosłup potrzebuje wsparcia? Oto kilka ćwiczeń, które go wzmocnią

4 sposoby na pozbycie się oponki z brzucha. I nie chodzi wcale o robienie brzuszków

Kobieta popijająca winko

„Alkoholiczka, która pije wino albo piwo, twierdzi, że nie ma problemu”. Kobiecy alkoholizm

Ćwiczenia na rozciąganie barków

Rozciąganie stawów barkowych – te ćwiczenia na pewno ci się przydadzą

Kobieta trzyma psa na rękach

Stres. Jak sobie z nim radzić? Oto 14 pomysłów, jak poradzić sobie ze stresem

kobieta na wydmach

„Odpuszczanie” jest dobre dla ambitnych i konsekwentnych kobiet – podpowiada nam psycholożka Anita Kruszewska

Intymne dolegliwości rowerzystek. Sprawdź, jak zadbać o siebie w trakcie rowerowych wojaży

Dzień się dopiero rozpoczął, a ciebie już ktoś wyprowadził z równowagi? Poznaj 5 kroków, które pozwolą zapanować nad emocjami

5 ćwiczeń, które zredukują stres

Ćwiczenia na odstresowanie. Zobacz 5 ćwiczeń od trenerki fitness

Fit Matka Wariatka / Facebook

Agresja i fałszywa troska na profilu „Fit Matki Wariatki”. Przyszedł czas na pato-fitness. Hello Zdrowie mówi temu nie!

Gdy kobieta staje się przedmiotem, a gwałt wydaje się romantyczny

„365 dni”: gdy kobieta staje się przedmiotem, a gwałt wydaje się romantyczny

Po pracy nie masz już na nic siły? Oto 6 sposobów na odzyskanie energii wieczorem

7 najgorszych typów butów dla twoich stóp. Jakie obuwie może być niebezpieczne?