Partnerstwo cywilne zostało wprowadzone w Wielkiej Brytanii w celu zapewnienia parom homoseksualnym takich samych praw, jak parom małżeńskim, w czasie, gdy małżeństwa tej samej płci nie były dozwolone . Jednak pary heteroseksualnie nie miały prawa do zawierania związków partnerskich a jedynie prawo do zawarcia małżeństwa. Spotykało się to ze społecznym oburzeniem, poczuciem niesprawiedliwości i nierówności. Stąd zrodziła się akcja określana #CivilPartnership, gdzie zarówno przeciwnicy, jak i zwolennicy wyrażali swoje poglądy na temat legalizacji związków partnerskich par mieszanych płci. Związki partnerskie zapewnią szereg korzyści, w tym finansowych, które wcześniej przysługiwało jedynie małżeństwom.
Związki partnerskie a małżeństwo
– Są powody, dla których pary mogą chcieć zawrzeć związek partnerski, a nie małżeństwo. Wśród nich są religijne i historyczne konotacje związane z instytucją małżeństwa. Obywatelskie związki partnerskie są symetryczną, nowoczesną instytucją społeczną nadającą niermal identyczne prawa i obowiązki jak małżeństwo, ale bez historycznego bagażu, płciowych przepisów i oczekiwań społecznych – napisała Rececca Steinfeld w oświadczeniu, wzywając do nowelizacji Ustawy o partnerstwie z 2004 r.
Ustawa o partnerstwie z 2004 r. zakłada, że tylko pary tej samej płci mogą zarejestrować związek partnerski. Pary heteroseksualne, które nie chcą się ożenić, nie są uprawnione do zwolnień podatkowych od spadku, do zasiłku z tytułu małżeństwa i nie mają prawa do dziedziczenia majątku partnera. Podobnie wiele pracowniczych programów emerytalnych nie oferuje rent rodzinnych parom niezamężnym.