Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji wpadło na genialny pomysł zobrazowania scenek sytuacyjnych przedstawiających, jak osoby sprawne nawiązują kontakt z niepełnosprawnymi. Widzimy na nich, że często nawet zupełnie nieświadomie zamiast pomagać, utrudniamy. Naruszamy granicę prywatności, bo wydaje nam się, że chociażby wózek to tylko pojazd służący do przemieszczania się. Tymczasem wózek, laska czy kule należą do sfery osobistej osoby z niepełnosprawnością i nie należy ich dotykać bez pozwolenia właściciela.
Grafiki odpowiadają na wiele pytań: Czy osobie niewidzącej wypada powiedzieć „do widzenia”? Jak się dogadać z osobą niesłyszącą? Czy można pogłaskać psa osoby niewidomej? Co powiedzieć dziecku, kiedy pyta, dlaczego ta pani jeździ na wózku?
Obrazki przybliżają problemy, na jakie w codziennym funkcjonowaniu mogą napotykać osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz podpowiadają, jak zachować się w kontaktach z nimi i jak przyjść im ze skuteczną i właściwą pomocą, gdy tego potrzebują.
„Wózek powoduje wiele kłopotów przy nawiązywaniu kontaktu. Jakby był barierą nie do pokonania. Bardzo podobne doświadczenia mają osoby niewidzące, niesłyszące i mające inne ograniczenia. Często patrząc na niepełnosprawność, nie widzimy człowieka” – pisze Piotr Pawłowski, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji we wstępie do publikacji „Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością”.
Rolki
W pracy nad obrazkowym poradnikiem Piotrowi Pawłowskiemu pomagała grupa przyjaciół z różnymi niepełnosprawnościami. We wstępie do poradnika podkreślił, że osoby niepełnosprawne warto pytać, warto z nimi rozmawiać, komunikować się i żartować. Nie bójmy się pomagać, ale dowiedzmy się najpierw, jak to robić, by uniknąć komunikacyjnej wpadki i nie popełnić faux pas.