„Nie siedź w telefonie, nie oglądaj TV na kanapie”. Radzi 97-letnia światowa rekordzistka w trójboju siłowym

Po 80. zaczęła podnosić ciężary

Niezwykłą historię Catherine Kuehn poznajemy za sprawą filmu dokumentalnego pt. „Silna babcia”, który opublikował na swojej stronie „The New Yorker”. Produkcja opowiada o drodze seniorki do bycia rekordzistką świata w trójboju siłowym. Kobieta przygotowując się do swoich ostatnich zawodów, przyznaje, że to miłość i bolesna strata męża doprowadziły ją do tego sukcesu.

„Byliśmy razem przez 61 lat, a potem odszedł. Prawdopodobnie nie wzięłabym udziału w zawodach, gdyby nie Dick. Wiesz, kiedy masz swoją bratnią duszę, która trzyma za ciebie kciuki, musisz to zrobić” – mówi w krótkometrażowym dokumencie Cecilii Brown i Winslowa Crane-Murdocha.

Poznali się w 1959 r. w bazie sił powietrznych Bunker Hill w Indianie. Ona pracowała w biurze jako sekretarka, a on został tam przydzielony jako chirurg lotniczy. „Od razu się w nim zakochałam. Zawsze mówił: 'Och, to mundur’. To nie był mundur. To były jego oczy” – wspomina.

Pobrali się dwa lata później. Kobieta podkreśla, że byli nierozłączni. Razem też po 80. podjęli decyzję o uprawianiu trójboju siłowego. Ona ze względu na osteopenię, chorobę kości, która polega na obniżeniu gęstości mineralnej kości. On, by jej kibicować. Niedługo później Dick zmarł, a ona postanowiła kontynuował wspólną pasję.

W wieku 85 lat Catherine wzięła udział w pierwszych zawodach w tej dyscyplinie.

„Byłam bardzo zdenerwowana, przerażona na śmierć. Jeden z trenerów powiedział, że mam idealną formę, a ja powiedziałam: 'Dziękuję’. Choć nie miałam bladego pojęcia, co to jest idealna forma” – opowiada. „Kiedy brałam udział w zawodach, ryk tłumu był niewiarygodny. Pomyślałam: 'Nie zasługuję na to. Nie zrobiłam niczego niezwykłego'” – dodaje.

„Ruszaj się tak dużo, jak możesz – to jedyna rada, jaką mam”

W wieku 95 lat Catherine Kuehn została rekordzistką świata w trójboju siłowym. Z niezwykłą skromnością mówi, że to w zasadzie żaden wyczyn.

„To było dla mnie bardzo łatwe, ponieważ nikt w moim wieku tego nie robił” – wyznaje z uśmiechem.

W krótkometrażowym dokumencie „Silna babcia” widzimy, jak Catherine przygotowywała się do zawodów. Ćwiczy ze swoją partnerką treningową, Peggy. Kiedy zajadając się ciastkami, obie obserwują młode zawodniczki, Catherine mówi:

„Nie zależy mi na tym, żeby być tak muskularną i silną jak one. Jestem na to za stara. Nigdy taka nie będę, więc nie będę sobie tego życzyć”.

Do zawodów, które miały miejsce dwa lata temu, seniorka trenowała dwa razy w tygodniu pod okiem swojego trenera Deana. Myślała, że wystartuje w konkursie i na tym zakończy, ale zmieniła zdanie. Chce trenować dotąd, dokąd jej zdrowie i siły na to pozwolą. Zapytana o to, czy ma jakąś receptę na zdrowe i długie życie, odpowiada z uśmiechem:

„Nie mam pojęcia, jaki jest sekret tego, że mam 95 lat [film był kręcony dwa lata temu, teraz seniorka ma 97 lat – przyp. red] i wciąż jestem zdrowa. Po prostu cały czas się ruszam. Nie siedź na kanapie i nie oglądaj telewizji ani nie siedź w telefonie. Ruszaj się tak dużo, jak możesz. To jedyna rada, jaką mam”.