Posłuchaj nas również na:
Rozdziały tego podcastu
To odcinek o tym, że nie musimy być „najlepszymi wersjami siebie”, że życie nie zawsze jest błyszczące i lekkie, a dojrzałość nie polega na udawaniu, że wszystko jest możliwe. To także bardzo osobista refleksja nad światem, w którym zaczyna się panoszyć AI, i tym bardziej kluczowe stają się bliskość i przyjaźń, krytyczne myślenie, więzi i własna „wioska” – ludzie, o których dbamy.